https://geng.nl/inspiratie/interview-met-henk-kessen/
Günther + Van Grinsven

Interview met Henk Kessen - Directeur Deen Supermarkten

"Ik mik op continuïteit, maar er moet wel lef en uitdaging bij zitten."
Interview met Henk Kessen
Directeur Deen Supermarkten, mei 2003

Evelyn Günther is columniste van FoodPersonality en wisselt de rubriek maandelijks met Josceline Bogaers. Evelyn interviewt directieleden en senior managers uit de FMCG over hun visie op leiderschap, hun dromen en hun ergernissen. Dit keer: Henk Kessen, Directeur Deen Supermarkten.

 

Jij werkt al lang bij Deen...
Ja, sinds mijn 15de, als weekendhulp. Na de HAVO ben ik meteen in vaste dienst gekomen. Ik ben 44, dus ik werk er al dertig jaar. Maar er zit wel een pauze tussen. Ik ben begonnen met bieten inpakken, daarna heb ik allerlei functies gehad, van afdelingschef tot bedrijfsleider van verschillende winkels. Op mijn 30ste ben ik evenweggeweest bij Deen. Ik werd rayonleider bij VDB. Ik heb daar een machtige tijd gehad. Veel geleerd van Jan Uffing en Hennie Daams, mensen met een echt commercieel kruideniershart. Maar na 2,5 jaar vroeg Fons Deen me terug om de formule van Deen te schrijven. Van daaruit ben ik doorgegroeid naar eindverantwoordelijke voor de formule.

Fons Deen en jij: wie beslist over wat?
Officieel mag ik me statutair directeur noemen van Deen Supermarkten BV. We hebben meer bv’s, maar het draait om de supermarktpoot en de vastgoedpoot. Fons Deen en ik vormen de directie van Deen Supermarkten. Fons doet 80% van zijn tijd vastgoed en die andere 20% is hij mijn sparring-partner, en omgekeerd. En sinds kort met Erik Lamers erbij als directeur logistiek/distributie.

Wat vind je zelf mooi aan Deen?
Ik vind dat we een eigen gezicht hebben, vooral in versgroepen. Vooral met onze eigen bloemen- en planteninkoop en -dc, daarin zijn we uniek in Nederland en we scoren daar nog steeds uitzonderlijk mee. Verder staan we sterk in vers, met brood, kaas en vlees. Dat komt omdat we het allemaal in ei-gen beheer hebben. We kopen zelf in bij de bron. Verder ben ik wel gepast trots op Trefpunt, het interactieve communicatiemiddel in onze winkels. Uniek in West-Europa, voorzover ik kan nagaan. We bieden dit ook aan aan Superunie-leden die niet in ons marktgebied concurreren. Maar ook dan hebben weer nog voorwaarden aan moeten verbinden. Voor het overige, ach, alle dkw is niet veel anders dan stellingen met blikken kapucijners en potten pindakaas. Niet spannend, hoor. Je moet gewoon je prijspeil goed in de gaten houden, want het Consumentenbond-mandje moet bij ons wel in orde zijn. Een kratje bier mag zeker niet zomaar een euro duurder zijn dan bij bijvoorbeeld Dirk van den Broek.

Met welk merk ben jij te vergelijken?
Aardige vraag. Ik ben niet conservatief of traditioneel. Ik ben ook niet iemand die kortstondig iets neerzet. Ik mik op continuïteit, maar er moet wel lef en uitdaging bij zitten. Ja, noem maar eens een merk... Ik denk ‘Amstel’. No nonsense, doet wat het belooft, is lekker en betaalbaar.Vrienden en voetbal, ja! Zullen we Peter van Campen geld vragen voor dit antwoord?

Wat geeft jou de meeste voldoening?
Ik denk: de momenten als ik weer zie dat verkoop niet die zware marketingfilosofieën nodig heeft. Dat doen wij bij onze Deen-winkels, maar ik zie het ook bij Ikea of de Albert Cuijp. Als je over de Albert Cuijp loopt en je ziet bij een sinaasappelverkoper ‘10 stuks 1,50’ staan en bij een concurrent verderop hetzelfde bord. De een heeft tien klanten, de ander twee. En je ziet dat die ene het doet met ‘Dag mevrouw Gerritsen, hoe is het met uw zoon, weet uw wat, u krijgt er een sinaasappeltje bij, komt-ie van de griep af’. Dat bevestigt me in mijn idee dat retailen gewoon bestaat uit: van nature goed met klanten omgaan.

Wat is jouw grootste fout geweest?
Jarenlang te veel en te hard werken. Dan is het ogenschijnlijk wel allemaal goed, maar je gaat een hoop missen, ook in je werk. Als een bedrijfsleider 50, 60 uur werkt, colbertje uit, en hij loopt te sjorren aan containers, dan mist hij ook andere processen. Minister Zalm zei ooit eens in een interview dat hij het ministerie van Financiën in 35uur kon runnen. Als dat waar is, is dat gewoon top. Dingen kunnen loslaten. Ik heb ook wel eens te snel mensen vertrouwd. In de loop der jaren ben ik daar behoedzamer in geworden. Maar ik laat negativiteit niet toe bij mezelf. Wat geweest is, is geweest. En natuurlijk heb ik wel eens de pest in, maar dat is zo weg.

Waar komt jouw motivatie vandaan?
Ja, dat is iets raars. Wie bij een familiebedrijf komt te werken, wordt erin opgezogen. Je zit eerst in die slipstream en je gaat mee met het succes. Dan krijg je daar ook een aandeel in en ben je eind-verantwoordelijk. Dan wordt het een deel van jezelf. We hadden eerst geen management team. We waren met z’n vieren, Koos, Dick, Fons Deen en ik. Je moest dus pionieren en over de breedte van het bedrijf van alles doen. Je kunt en wilt dat dan allemaal niet loslaten, je bent behept met fanatisme. Ik zoek wel eens in mijn gezin of ik bij de anderen ook die gedrevenheid zie, of het een erfelijke kwestie is. Maar niemand heeft dat. En in mijn familie zie ik het ook niet. Maar je geniet ook hoor. Ik hou van lekkere keukens, mooie kleding, mooie auto’s, lekkere vakantietrips, van muziek en cultuur. Niet de diepte in - ik kan van een hele hoop dingen genieten.

Hoe ziet die vrije tijd er dan uit?
Met vrienden naar Ajax, lekker eten, praten over wat er in de wereld gebeurt, over de kinderen. Maar ook slap ouwehoeren, open haard, flesje wijn, Franse kaas. Trouwens, wij gaan niet of nauwelijks met fabrikanten op stap. Daar zijn we wars van bij Deen. Geen tijd voor zware lunches, diners of uitstapjes. En fabrikanten hebben daar toch eigenlijk helemaal geen zin in, die doen dat al vier keer per week.

Wie is jouw voorbeeld?
Jan Uffing. Hij is mens- en procesgericht tegelijk. Ik heb zo veel van hem geleerd! Ik denk bij kwesties nog vaak aan hem. Hij is een sterke persoonlijkheid, houdt van retail en van mensen. Hij heeft ook die energie en gedrevenheid. O, hij is geen softe manager. Hij kon spijkerhard zijn en met zijn vuist op tafel slaan. Ik gooi ook wel eens een bommetje in de strijd bij mijn MT en dan roep ik weleens dingen die ik niet kan bewijzen. Dat doe ik om ze te activeren, om iets met elkaar te creëren. Dan zie je zo’n team gedrevener worden. Daar geniet ik van.

 

© 2018 Günther + Van Grinsven - Dorpsstraat 74 3732 HK De Bilt - info@geng.nl - 030 63 509 63