https://geng.nl/inspiratie/interview-met-kees-krikke/
Günther + Van Grinsven

Interview met Kees Krikke

"Ik leg iedere verantwoordelijkheid op het juiste niveau."
Interview met Kees  Krikke
Algemeen Directeur Drie Mollen, maart 2002

Evelyn Günther is columniste van FoodPersonality en wisselt de rubriek maandelijks met Josceline Bogaers. Evelyn interviewt directieleden en senior managers uit de FMCG over hun visie op leiderschap, hun dromen en hun ergernissen. Dit keer: Kees Krikke, Algemeen Directeur bij Drie Mollen.

Wat ga je bij de Drie Mollen doen?
Ik word verantwoordelijk voor de Nederlandse werkmaatschappijen. Doelstelling va het bedrijf is de verdubbeling van de omzet binnen vijf tot zeven jaar; autonoom en door overnames.

 

Toen je afstudeerde, hoe zag je toen je loopbaan voor je?
Ik wilde hele graag marketeer worden, maar toen ik ging werken besefte ik pas dat ik helemaal niet wist wat dat inhield. In mijn tijd leerde je heel weinig over merken. Het was meer een model van analyse en strategie, wat vrij ver van de praktijk afstaat. In de praktijk leer je het vak pas. Ik wist dat ik vanuit marketing ooit algemeen directeur van een leuke werkmaatschappij wilde worden. De progressie ging soms wat langzaam, soms wat sneller, waardoor je je doelstellingen bijstelt. Wel werden mijn ambities eigenlijk steeds sterker. Kijk, ik blijk beter te functioneren als ik om me heen en boven me mensen heb ik die vakinhoudelijk respecteer. Naarmate de afstand tussen de andere mensen en mij op dat punt verdwijnt, krijg je de ambities om het zelf aan te pakken. Er zijn van die momenten dat je denkt: van deze man of vrouw kan ik niet meer zoveel leren.

 

Maar je had ook goede voorbeelden?
Zeker, ik heb onder Henk Menkveld gewerkt die echt een aantal niveaus verder was. Ik heb direct gerapporteerd aan Henk, die binnen CMS divisiedirecteur en later bestuurslid was. Bij hem heb ik belangrijke managementprincipes geleerd als openheid en helderheid naar de eigen organisatie: ik rapporteerde aan hem als marketing en commercieel manager van de levensmiddelendivisie. Van Henk heb ik ook veel geleerd over managementprocessen binnen werkmaatschappijen. Hij was een zeer ervaren foodmarketeer, waarvan me zijn ijzersterke judgement is bijgebleven. Hij legde een grote nadruk op respect.

 

En wat deed jij daarmee?
Respect is anderen vrijheid geven om te werken en tegelijk coachen, vertrouwen geven en ervoor zorgen dat je de afstand tussen mensen verkleint. Je krijgt het vertrouwen terug waardoor ze je mee durven nemen in hun denken en durven proberen. Ik hoop dat de meeste mensen met wie ik gewerkt heb zo ook over mij denken. Er zullen vast mensen zijn die anders tegen mij aankijken, maar dat hoort erbij.

 

Open, integer, eerlijk, respect: past dat allemaal in je managementprincipes?
Het begint met waar je naar toe gaat als bedrijf. Kun je winnen van de concurrentie? Heb je een visie die enthousiasme en passie levert? Als dat zo is, volgt direct een heldere focus voor mensen, en duidelijk wat niet en wat wel tot het speelveld hoort. Om het te laten gebeuren is de bedrijfscultuur van belang en daar horen principes thuis als integriteit, openheid, verantwoordelijkheden leggen waar ze horen, belonen en afrekenen. Helderheid over deze principes geeft vertrouwen. Je kent zelf de consequenties van wat je doet. Je wordt niet verrast. Ik werk met plezier in een bedrijf waar iedereen snapt wanneer en waarom we feestvieren: dat is belangrijk. Ik verwacht dat ik, met vertrouwen en met respect als basis, een ander kan zeggen waar het op staat. Als zich een kans voordoet, moet de bal er ook echt in. Daar moet ik iemand op kunnen afrekenen. Meningsverschillen moeten er ook kunnen zijn. Mijn baas bij Hero heeft me wel eens gezegd dat ik wel ene goed commercieel en marketinggevoel had, maar ook dat ik nogal eens eigenwijs kon zijn. Daar hadden we een prettige strijd over. Wat gezegd moest worden, werd gezegd. Maar dat eigenwijze, dat harde en dat afdwingen, kan ook respect opleveren.

 

Heb je ook altijd hardop gezegd wat je dacht? In welke situatie dan ook?
Voor zover je dat bij Hero voorheen niet echt kon – moet ik dat soms zeggen over mijn voorgangers? – heb ik er mijn best voor gedaan dat het wél kon. Ik houd mezelf aan de afspraak dat ik confrontaties niet ontwijk, dat ik moet zeggen hoe ik vind dat het in elk zit. Ja, als het moet kun je soms beter je reactie uitstellen en de tijd het werk laten doen.

 

(…) Heb je mensen tegen je in het harnas gejaagd?
Ja. Dan zie ik dat mensen niet met vertrouwen om kunnen gaan, of ze nou ja bazen zijn of je gelijke of je klant. Dan krijgen die mensen geen openheid meer. Maar je moet altijd proberen zaken weer bespreekbaar te maken, de patstelling wegwerken.

 

Mensen zullen vast wel eens bang voor je zijn.
Dan hebben ze niet goed hun best gedaan om mij te leren kennen of begrijpen. Het is altijd goed bedoeld, maar ja, op het eerste gezicht kan ik hard overkomen, ook wel eens luidruchtig.

Ik proef een tegenstrijdigheid: je wilt mensen de vrijheid geven, maar ze moeten wel aannemen wat jij zegt, jij drukte je stempel als eind verantwoordelijke.
Nee, er zijn momenten dat je bij elkaar zit en dat het op judgement aankomst en dan zal ik die verantwoordelijkheid nemen. Ik leg iedere verantwoordelijkheid op het juiste niveau en soms is het aan mij om mijn verantwoordelijkheid te nemen. Maar zegt een ander dat hij of zij die verantwoordelijkheid wil, dan geef ik die weg. Stel dat iemand dan een foute route heeft genomen en zijn bereik heeft overstegen, dan moet je de verantwoordelijkheid leggen waar hij hoort, en mensen erop aanspreken.

 

Wat vind je zelf het brutaalste dat je ooit gedaan hebt?
Nou, is wat ik vertel brutaal? Ga je niet alles vertellen, maar ik vertel je dit. Ik heb als product manager ooit een gesprek gehad met mijn algemeen directeur en dat vond ik niet zo bevredigend en toen heb ik hem ’s avonds thuis opgebeld om dat gesprek nog eens over te doen. Ik vond het belangrijk om dat te doen. Maar dat tweede gesprek was nog minder bevredigend, ha. Ik kreeg toen toch niet helemaal wat ik wilde. Maar toch, altijd beter dan dat spelletje dat je soms ziet, dat volledige gebrek aan integriteit.

 

Maar wat moeten mensen anders als hun baan op het spel staat?
Nou, ik heb er moeite mee als mensen spelletjes spelen omwille van de continuïteit van hun carrière. Het vooral in jezelf en geeft aan hoe je in het leven staat. Je moet jezelf nooit verloochenen. Angst is een slechte raadgever. Ik weet zelf eigenlijk ook niet zoveel meer over mijn loopbaan dan dat ik voor mijn zestigste wil stoppen, mar de komende twintig jaar? Ik kan dat niet plannen. Het enige wat ik wil plannen, is dat ik onafhankelijk kan blijven denken zonder dat ik me druk ga maken over mijn financiële afhankelijkheid. Daarvan afhankelijk worden, dat wil ik niet meemaken. Je moet het niet willen.
Kijk naar de biografie van Jack Welsh, de voormalig topman van General Electric. Wat me bijgebleven is, is dat hij scherpte in zijn organisatie bracht door uit te gaan van 10 procent aan beste mensen en 10 procent aan slechtste mensen. Differentiëren is iets waar bedrijven vaak voor weglopen. Maar iemand kan ergens afbranden en in een ander bedrijf weer schitteren, zo werkt dat.
Maar kijk naar jezelf, je zit midden in een rat race, je hebt je gezin, belangen te over. Nee, je werkt wel hard, maar de passie en intensiteit is wat telt, niet dat je zoveel uur per week draait, want daar word je niet effectiever van. Afstand nemen als het moet. Dat van die rat race geloof ik niet, misschien als je als product manager net begonnen bent maar als je 25 jaar werkt, maakt een paar jaar niets uit op je loopbaan.

 

Vertel eens waarom je weggaat bij Hero.
Twee dingen. Ik denk dat Hero een fase heeft afgerond, het Hero-merk staat weer op de kaart, er staat een goede merkstrategie en er is afscheid genomen van een heleboel niet-kernactiviteiten. De focus is er nu, dus mijn klus zit er grotendeels op, vind ik. Ik had ook nog een jaartje kunnen blijven, maar ik denk dat het ook goed is als iemand met een iets andere stijl het weer overneemt. Een paar dingen bij Hero had ik liever af willen maken, maar dat is vaak een kwestie van prioriteit. Ik ben een erg gefocust iemand, dus moet ik het voor mezlf niet te breed willen trekken. De vraag is dan of ik daar wel dezelfde energie in had gestoken. En op het moment dat je met die vragen rondloopt, komt opeens de bus van de Drie Mollen voorbijrijden.

 

Ben je niet te veel een A-merkenman?
Omdat ik van een A-merkbedrijf naar de Drie Mollen ga? Dat is denken in hokjes. Ik heb er lang over nagedacht en met mensen over gesproken, maar de positionering van merken of van een bedrijf tegenover z’n klanten, het onderscheidend vermogen of je competitive edge, dat is allemaal hetzelfde. Ik geloof er dan ook niets van dat het minder enerverend, inhoudelijk en uitdagend is als bij een A-merkenbedrijf. De positionering van de Drie Mollen is haarscherp.

 

Ben je tevreden over de balans tussen privé en werk?
Ja, dat zit wel goed bij mij. Ik maak tijd vrij voor mezelf en de dingen die ik belangrijk vind. Ik splits het niet in werk en privé, maar maak onderscheid tussen mijn gezin, mijn werk en mezelf. Die moeten alle drie hun plaats en hun tijd krijgen. Dan ben je ook voor jezelf in balans.

© 2018 Günther + Van Grinsven - Dorpsstraat 74 3732 HK De Bilt - info@geng.nl - 030 63 509 63