https://geng.nl/inspiratie/interview-met-peter-van-campen/
Günther + Van Grinsven

Interview met Peter van Campen

"Ik eis wel veel van mezelf."
Interview met Peter  van Campen
Directeur Thuisverbruik Heineken, april 2002

Evelyn Günther is columniste van FoodPersonality en wisselt de rubriek maandelijks met Josceline Bogaers. Evelyn interviewt directieleden en senior managers uit de FMCG over hun visie op leiderschap, hun dromen en hun ergernissen. Dit keer: Peter van Campen, Directeur Thuisverbruik bij Heineken.

Peter, ik wil graag een biertest met je doen. Sandra heeft drie biertjes ingeschonken…
Weet je waar ik naar kijk? Biersoorten en –merken zijn herkenbaar aan schuimstructuur, kleur, smaak en geur (…) Mmmm. Deze is iets bitterder dan Heineken. Deze ietsje hoppiger. Dan moet dit Heineken zijn… (het blijkt te kloppen.)

 

Volgens mij ben je heel ondernemend. Waar ik benieuwd naar ben is wanneer je voor het eerst geld verdiend hebt en waarmee.
Ik heb mijn eerste centen verdiend met een krantenwijk in Den Haag. Ik vond het fascinerend om door die Haagse wijk te lopen. Bij iedere brievenbus dacht ik: ‘wat voor gezin woont er toch achter?’ Die nieuwsgierigheid heb ik nog steeds. Ik was toen 14, 15 jaar.
O, nee. Daarvóór nog haalden we oud papier op in de buurt. We hadden zo’n gangetje achter ons huis. Echt, stapels haalden we op en dan vroegen we of mijn vader die naar de krantenboer wou brengen. Voor een dubbeltje per kilo. En dan reed mijn vader tien keer op en neer om die kranten met ons weg te brengen.

 

‘Met ons’? Hoeveel broers en zussen heb je?
Twee oudere broers, twee oudere zussen en één broer die even oud is – ik ben tweeling – en een jonger zusje. Zeven kinderen.

 

Lijkt je tweelingbroer op jou? Wat doet hij?
Hij is fysiotherapeut, maar heeft eerlijk gezegd een andere gave ontdekt. Hij heeft veel gevoel voor interieur en design en knapt huizen op in Den Haag.

 

Ben je in Den Haag opgegroeid?
Ja, ik heb daar tot mijn 18e met veel plezier gewoond. Daarna ben ik naar Rotterdam gegaan. Daar ben ik eerst economie gaan studeren. Later ben ik daarnaast ook bedrijfskunde gaan studeren. Totaal 6,5 jaar, waarvan de laatste driekwart jaar in Engeland.

 

Wat wilde je worden toen je studeerde?
Dat is vrij lang onduidelijk geweest. Wat mij wel altijd al fascineerde was consumentengedrag. Ik ben gewoon erg geïnteresseerd en vooral benieuwd in wat consumenten beweegt. Ik denk ook dat dat de belangrijkste motivatie was voor mij om te kiezen voor de bedrijfstak waar ik nu in zit. Ook ben ik altijd benieuwd naar wat zich allemaal buiten ons land afspeelt. Ik vind andere culturen boeiend. Tijdens mijn studie wilde ik al het buitenland in, daarna heb ik in Japan en Zuid-Afrika gewerkt. En bij Heineken in Thailand.

 

Hoe ben je in die tijd in Zuid-Afrika terechtgekomen?
Op een snikhete dag zat ik op het hoofdkantoor van Shell in Den Haag. Die man vroeg waar ik naar toe wilde, want ik was geselecteerd voor een stage. Ik wilde naar Zuid-Afrika. ‘Maar daar nu veel problemen voor Shell’, zei hij. Ik zei: Ja, daarom wil ik ook.’ En dat was ook echt zo, ik was geïnteresseerd in de business van grote bedrijven, wat doen die bedrijven nou eigenlijk en wat is hun rol in de samenleving. Ik ben uiteindelijk heel gericht gaan solliciteren bij Unilever, Procter en Heineken. Toch ben ik mijn gevoel achterna gegaan voor Heineken.

Wat was dat voor gevoel?
Een bedrijf is voor een combinatie van professionaliteit en menselijkheid. Ik vergelijk Heineken wel eens met een grachtenpand, met daarin een modern interieur. En dan vergelijk ik Amerikaanse bedrijven meer met hoge torens, kil en vierkant met eenzelfde interieur. Professionaliteit genoeg, maar geen menselijkheid. Heineken is een mooi bedrijf met vooral mensen met iets menselijks iets eigens in zich. Wat ik bij veel andere bedrijven zie, is dat het zakelijk moet blijven, dat drukt de creativiteit weg. Kopiëren in plaats van originaliteit – dat zie je amper bij Heineken.

 

Zoals?
Nou, het Heineken-merk blijft toch altijd iets unieks houden, iets spitsvondigs. Dat komt omdat het merk altijd bestuurd is geweest door mensen die niet alleen gedreven en gepassioneerd zijn, maar ook een beetje eigengereid. Dat herken ik ook. Na tien jaar is het merk Heineken voor mij nog steeds een symbool waar ik mezelf in herken. Het maakt me ook gedreven om voor Heineken te werken. Ik eis ook wel veel van mezelf. Het is de combinatie van de behoefte om mezelf te laten zien wat ik allemaal kan, en mijn betrokkenheid. In die combinatie zit de winst. Het creëert vooruitgang, vindingrijkheid, creativiteit.

 

Hoe ben jij opgegroeid?
Ik ben degelijk opgegroeid en mijn ouders zijn, zeg ik wel eens, van twee generaties terig, omdat daar gewoon een hele rits kinderen tussen zit. Mijn oudste zusje is 47, mijn vader is 84. Dat is echt iemand van een aantal generaties terug, gewend aan hard werken en niet opgegroeid in de welvaartmaatschappij van nu. Die normen heb ik meegekregen. Als ik om tien over negen op mijn werk kom, heb ik nog steeds een schuldgevoel.

 

Wat is jouw grootste succes in je huidige baan?
Dat we van een stabiele markt weer een groeimarkt hebben gemaakt. Toen ik in Azië was, viel het mij op dat iedereen nog in de progressieve winning mood zat. Toen bedachten we dat het hier ook, anders kon. Extreem gesteld: waarom voor een half procent gaan als je ook voor tien kunt gaan? Daardoor hebben mensen weer meer uit zichzelf gehaald dan ze aanvankelijk voor mogelijk hielden.

 

Wat zou je bij Heineken willen versimpelen?
Ik denk bijvoorbeeld dat we bij Heineken op een gegeven moment te gesofisticeerd zijn geworden in marketing. Daardoor zijn we heel erg vanuit merken gaan denken in plaats vanuit de consument. We moeten niet alleen brand mapping-segmentatiemodellen willen gebruiken, maar we moeten ook bedenken dat de consument koud bier wil in plaats van warm. Hij wil dus inderdaad een koelkast in de supermarkt. Mensen in organisaties en zeker jongere mensen durven vaak hun basale waarheden zomaar uit te spreken. Vaak hebben ze de neiging om alles te verpakken in rapporten met mooie volzinnen. Dus ik heb bijvoorbeeld mijn afdeling gevraagd alleen nog in presentatievorm plannen op te stellen. Niet al die woorden eromheen, maar gewoon tot de kern komen.

 

Hoe is jouw balans werk/privé?
Ik ben ongeveer twee avonden per week thuis. De rest van de avonden ben ik aan het werk. Het weekend is vrij voor mijn vrouw en onze dochters van twee en vier. Verder gaan we geregeld naar onze boerderij in Frankrijk. Het eenvoudige leven daar vind ik prettig. Ik waardeer het kleine en kan onbevangen genieten. Doordat je voor een deel nog kind kunt zijn, kom je ook tot de grootste creativiteit. Het is belangrijk, dat kind je leven bij je te houden.

© 2018 Günther + Van Grinsven - Dorpsstraat 74 3732 HK De Bilt - info@geng.nl - 030 63 509 63