https://geng.nl/inspiratie/interview-met-piet-dekkers/
Günther + Van Grinsven

Interview met Piet Dekkers - Commercieel Directeur Bickery Food Group

"Ik vind dat je het bedrijf nog niet kent als je na anderhalf jaar al weer weggaat."
Interview met Piet   Dekkers
Commercieel Directeur Bickery Food Group, juli 2005

Evelyn Günther is columniste van FoodPersonality en wisselt de rubriek maandelijks met Josceline Bogaers. Evelyn interviewt directieleden en senior managers uit de FMCG over hun visie op leiderschap, hun dromen en hun ergernissen. Dit keer: Piet Dekkers - Commercieel Directeur Bickery Food Group.

 

Hoe ziet jouw loopbaan eruit?
Ik heb mijn BBA in Antwerpen gedaan. Na twee jaar te hebben gewerkt in de grondstoffen, ben ik begonnen bij Storck. Ik heb daar bijna twaalf jaar gezeten. Eerst hoofd verkoop binnendienst, controller Benelux, maar iedere maand dezelfde rapportage, daar raak je wel mee klaar, toen part-time MBA gedaan en overgestapt naar marketing. Na enkele marketing- en salesbanen werd ik directeur Nederland van Storck. Dat heb ik drie jaar gedaan.

Waarom ben je toen weggegaan?
Storck trok de touwtjes in Europa strakker aan. Ik werd in mijn vrijheid beperkt en vond het tijd om te vertrekken. Het hoogtepunt was het 25-jarig bestaan. We zijn met alle 30 medewerkers en hun partners vier dagen naar New York gegaan. Na die reis sprak ik een vriend van ons, Jacques Brinkmann, die na zijn tweede Olympisch goud een punt achter zijn hockeycarrière zette. Hij zei tegen mij: ‘Dit is zo’n mooi hoogtepunt, je bent daar klaar, wegwezen.’ Dat zit wel wat in.

Waarom koos je voor Bickery Food Group?
Ik werd getrokken door Bonne Maman en Jules Destrooper, een nostalgisch gevoel uit België. Op zaterdagmiddag om drie uur had ik een oriënterend gesprek met de oprichter en eigenaar Rem-brandt Bikkers. Hij zocht een commercieel directeur die marketing en verkoop aan ging sturen. Het klikte meteen. Ik liep toen om half acht de deur uit.

Geeft hij jou wel de vrijheid die je zocht?
Ja, hij bemoeit zich niet direct met mijn business, de merken. Hij houdt zichzelf vooral bezig met de kerstpakketten - Bickery is de grootste toeleverancier - en stuurt de organisatie aan van zeventig mensen, we hebben immers ook een eigen magazijn en vrachtwagens. Ik stuur zo’n dertig man aan, marketing en verkoop.

Twaalf jaar Storck en vijf jaar Bickery. Je lijkt loyaal. Of is het angst om te verkassen?
Ik vind dat je het bedrijf nog niet kent als je na anderhalf jaar al weer weggaat. Ik vind het jammer als mensen snel weggaan. Ik denk vaak dat mensen dan te vroeg gaan, voor henzelf en voor het bedrijf. Ik ben loyaal: als het bedrijf bewust voor mij kiest, dan blijf ik. Als ik er tenminste genoeg uitdaging vind...

Wat wil je hierna?
Ik ben nu 42 jaar. Op termijn zou ik Bickery wel willen overnemen, maar dat zal financieel wat lastig zijn. Een eigen onderneming zou ik wel willen. Als je uit het niks iets wil starten, moet je natuurlijk wel een rotsvast vertrouwen hebben. Mijn vader is voor zichzelf begonnen toen hij 49 was. Ik heb het voorbeeld dat het kan. Hij heeft tot zijn 63e gewerkt. Toen werd het overgenomen door een multinational. Ik heb nog zo’n twintig jaar te werken. Enige vrijheid is mij zeer lief. Een bedrijf leiden op een manier zoals jij dat wil. Snel beslissingen kunnen nemen. Bij veel bedrijven liggen mooie ideeën, maar worden geen beslissingen genomen. Wij worden door veel fabrikanten benaderd of wij hun merk in Nederland willen verkopen. Tien tot vijftien merken per maand. Serieuze aanbiedingen. Dan zitten wij op de inkoopstoel. Wij kunnen snel beslissen, bij wijze van spreken binnen een uur.

 

Wat is je grootste ergernis?
Mensen die treuzelen. Gewoon, in een winkel, maar ook binnen je werk: mensen die gewoon geen beslissing kunnen nemen. Als iemand naar mij toekomt met de vraag wat ik ergens van vind, vraag ik altijd ‘wat vind jij ervan?’ Ik kan daar niet goed tegen. Eerst even zelf nadenken.

Treuzelt de handel ook?
Ja. Ik mis daar soms eerlijkheid. Als je vindt dat een bepaald product niet bij de formule past, zeg dat dan gewoon. Bij Deen weten we bijvoorbeeld precies wat we wel of niet hoeven te offreren. Bij anderen duurt het soms heel lang voordat ze besluiten.

Ik dacht dat inkopers juist vrij direct zijn, op het botte af zelfs.
Toch kunnen sommigen heel beleefd zijn en daardoor terughoudend bij een negatief besluit, soms is het ook gebrek aan beslissingsbevoegdheid of juist angst voor de gevolgen van het besluit. Sommigen zijn inderdaad heel bot, anderen nemen het hele pakket in ontvangst, maar komen niet met een antwoord.

Wie zijn jullie concurrenten?
Wij zijn de enige onafhankelijke distributeur. Je hebt verder Boas, maar dat is een onderdeel van Wessanen, Pietercil en enkele zoetwarenbedrijven. Als wij voor een merk kiezen, willen wij geen vergelijkbaar product binnen een segment. Uitzondering bij ons zijn de dranken, met Capri-Sonne, Maaza, Energade, Punica en Orangina. Ze mogen binnen het segment niet met elkaar concurreren. Onze meest recente aanwinsten zijn Dole en Orangina. Dat heeft tien jaar bij Vrumona gezeten.

Wat drijft jou voort?
Bickery bij de handel op de kaart zetten, met sterke niche-merken. Dan word je als volwaardige partner gezien. Er is nog een flink aantal merken die nog niet in Nederland worden verkocht. Na vijf jaar kom ik nog steeds dingen tegen die nieuw zijn voor mij.

Hoe is jouw balans werk/privé?
Goed. Ik breng de kinderen twee á drie keer per week naar school. Om half negen breng ik ze weg. Dan ben ik om negen uur binnen. Ik ben om half zeven, zeven uur weer thuis. Ik heb geen reistijd. Als ik eens een keer ’s ochtends om half negen in Amsterdam moet zijn, denk ik: iedereen die dat doet is stapelgek.

Werkt je vrouw nog?
Ja. Ze heeft jaren bij Douwe Egberts gewerkt, in de marketing. Nu zit ze in een geur- en smaakpanel bij IFF, part-time. Dat komt prima uit met de opvoeding van onze kinderen. Een bewuste keuze die ik zeer in haar waardeer.

Wat is je zwakste punt?
Wat een rotvraag. Ik kan er niet goed tegen als ik mensen het vertrouwen geef iets te doen en dat ik er later achter kom dat ze daar niet mee om kunnen gaan. Dus: te snel van mensen denken dat ze op dezelfde manier met dingen omgaan als ik. Ik geef graag vrijheid, maar mijn zwakte is dat ik daar zelf aan moet blijven wennen.

 

 

© 2018 Günther + Van Grinsven - Dorpsstraat 74 3732 HK De Bilt - info@geng.nl - 030 63 509 63